گناه خون‌های چهارشنبه‌سوری بر گردن تندروهاست

طی روزهای گذشته، دو نظرسنجی چند گزینه‌ای درباره چهارشنبه سوری در دسترس کاربران قرار گرفت. جالب است که این نظرسنجی در چند گروه مذهبی با چند ده هزار کاربر و چند گروه ملی‌گرا با چند صد کاربر به اشتراک گذاشته شد.

نوروز در مصر

نوروز در کشور مصر از اهمیت بسیاری برخوردار است. به نظر می‌رسد سنت نوروز که امروزه در میان قبطیان مصر پا برجاست، از دوران باستان به این کشور رسیده است. قبطیان به نوروز، نیروز (النیروز) می‌گویند.

جشن نیروز قبطیان هر ساله در اول پاییز (ماه توت برابر با مهرگان) و روز آغاز سال در تقویم قبطیان است.  

دستکاری فرهنگ خطرناک است

مهرداد ایران‌مهر

نوروز و آیین‌های وابسته به آن، ریشه در آداب و رسوم مردم این خاک دارد. فرهنگ چیزی نیست که بتوان آن را با دستور پدید آورد و یا با فشار و زور تغییرش داد و متوقفش کرد.

اما شوربختانه سال‌هاست که عده‌ای مذهبیِ غربزده و غربزدهٔ مذهبی با پیگیری عجیبی در پی کمرنگ کردن و از میان بردن نمادهای فرهنگ ایرانی و از آن جمله نوروز باستانی هستند.

تجاوز عراق، خیانت خودی حمایت بیگانه

نویسنده: دکتر هوشنگ طالع
ناشر : سمرقند
تاریخ نشر : ۱۳۸۶/۱۲/۲۸
شابک : 964-92756-5-7

"در اواخر سال ۱۳۵۶، با آغاز ناآرامی‌های ایران، حکومت عراق در پی تجهیز هرچه‌ بیشتر ارتش خود به جنگ افزارهای شیمیایی و هسته‌ای برآمد.
سقوط رژیم ایران در بهمن‌ماه ۱۳۵۷، همراه با تصفیه گسترده ارتش و ایجاد جو تبلیغاتی وسیع، علیه نیروهای مسلح، چشم‌انداز نوینی برابر حاکمان عراق گشود. قدرت رزمی نیروی زمینی عراق در زمان حمله به ایران به بیش از ۱۲ لشگر افزایش یافت.
علاوه بر آن، حکومت عراق بر آن شد تا با پاره‌ای از ایرانی‌نمایان خارج از کشور از جمله «منصور رفیع‌زاده» رابط ارتشبد «اویسی» و «مسعود رجوی»، رهبر سازمان مجاهدین خلق، ارتباط برقرار کند.
مجموعه نفرات ارتش ایران بعد از انقلاب برای حکومت عراق بسیار هراس‌انگیز بود. سرانجام در روز سی‌ویکم شهریورماه ۱۳۵۹، جنگنده‌های نیروی هوایی عراق شهرهای مختلف ایران را بمباران کردند و جنگ آغاز شد.
نویسنده در کتاب حاضر، مباحثی مانند قراردادهای مرزی ایران و عراق،‌ و ایران و عثمانی، در دوران مختلف اقدام‌های دشمنانه عراق، تجاوز عراق در رابطه با حقوق بین‌الملل، نبرد در جبهه نظامی، و جنگ در جبهه سیاسی ـ تبلیغاتی را مورد بررسی قرار داده است.

مفاهیم دوران استعمار

امروزه وارون بر ما ایرانیان که سخت به میراث به اصطلاح علمیِ استعمارگران اروپایی در چند سدۀ پیش پایبندیم و همچون آیه‌های کتاب مقدس به آن می‌نگریم؛ اما در آمریکای شمالی، آن میراث را «تاریخ‌گذشته» و «نامستند» می‌شمارند. اکنون دیگر کسی در آنجا، نوشته‌ها و پژوهش‌های ۳ سده پیش اروپاییان را دانش ناب به شمار نمی‌آورد، و همۀ آن پژوهش‌ها در حال پیرایش (اصلاح) و بازنگری است. حتا نمی‌توان گفت «اصلاح»، زیرا آنچه را من می‌بینم، می‌توان «از رده خارج کردنِ» پژوهش‌های علوم انسانیِ ۳ سدۀ گذشته (دوران استعمار اروپایی) نامید.