مقایسۀ گذرنامه‌های ایرانی، آمریکایی، انگلیسی و آلمانی!

پنج‌شنبه 6 شهریور‌ماه سال 1393 ساعت 02:27 ق.ظ


سایت معادله نوشت: چه ادعای فوق در مورد گذرنامه‌ها درست باشد و چه نباشد، ذکر چند نکته خالی از لطف نیست:


1-  از دید دولت‌ها: گذرنامه وسیله‌ای است برای اعتبار یک کشور در برابر خارجی‌ها. وقتی یک خارجی در خارج، گذرنامۀ یک ایرانی را ببیند باید به فکر قدرت و میزان حمایت ایران از شهروندش بیفتد.


2- از دید شهروندان: گذرنامه وسیله‌ای است برای ایجاد حس اطمینان و اعتماد به نفس در غربت. گذرنامه باید به فرد دلگرمی بدهد و لااقل اگر کاری در این زمینه نمی‌کند، ساکت باشد. نه اینکه به فرد دلهره وارد کند.


3- از زمان قاجار تا به حال، برای ایرانی‌ها گذرنامه صادر می‌شود. تاکنون یک نفر متن روی جلد گذرنامۀ دیگران را نخوانده و ترجمه نکرده تا چیز مثبتی از دیگران یاد بگیریم. شاید هم خوانده‌اند و پیشنهاد نداده‌اند. شاید پیشنهاد داده‌اند و کسی حالش را نداشته گوش دهد. شاید کسی حال گوش دادن داشته، ولی برایش مهم نبوده و شاید هم هماهنگی نبوده در این زمینه.


4- این عکس و نوشته برای این نیست که به کس خاصی سرکوفت بزنیم. چون متاسفانه خیلی از کارهای ما همینطور است. مهندسمان اینطور ماشین می‌سازد، معمارمان اینطور خانه می‌سازد، آسفالت‌ریزمان اینطور آسفالت در خیابان می‌ریزد، استادمان اینطور در دانشگاه درس می‌دهد، دانشجویمان اینطور درس می‌خواند و رفتار می‌کند ، کارمندمان اینطور کار می‌کند و...

 

خلاصه دور هم هستیم و همینطور هستیم. ولی راحت به دیگران گیر می‌دهیم و خود را نمی‌بینیم. هر کدام یک وظیفه‌ای داریم، ولی در کار خود به هزار و یک بهانه، با بهترین کیفیت کار نمی‌کنیم و اگر لطف کنیم بی‌کیفیت کار نمی‌کنیم.

بیاییم خود را فرد به فرد درست کنیم تا کل جمع درست شود. استقرایی فکر کنیم نه قیاسی. تفکر قیاسی، اجتماع‌خراب‌کن است. همواره در گوش ما خوانده‌اند که قیاس موجب یقین است و استقراء موجب احتمال.


تفکر قیاسی: طرف دزدی می‌کند، می‌گویی چرا دزدی کردی؟ می‌گوید: همه دزد هستند، من هم روی همه؛ 3000 میلیارد دزدیده، اومده‌اید به من آفتابه‌دزد گیر داده‌اید!

 

http://gizmiz.com/comparing-the-iranian-and-american-passports/

 

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo